Κλείνει ο κύκλος της φετινής ραστώνης

fole 1

Όχι δεν θα πω καλό χειμώνα αλλα δεν μπορώ να μην ξεκινήσω να προετοιμάζομαι νοερά για το φθινώπορο (sorry sis !! ). Οι περισσότεροι γυρήσαμε στα γραφεία και στις δουλειές μας αλλά δεν είμαι σίγουρη πόσα μυαλάακολούθησαν τα κορμιά στις καρέκλες και δεν έμειναν σε παραλίες και σπιτίσιους καναπέδες !

Φαινόταν απο την αρχή οτι θα ήταν μισό αυτό το καλοκαίρι. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί οτι ήταν ένα συναρπαστικό και τρελό καλοκαίρι. Αν δεν τελείωναν τα πολιτικά, κανείς δεν το κουνούσε απο την πόλη. Ούτε ο καύσωνας δεν έλεγε να έρθει. Μόλις φάγαμε την καλή σφαλιάρα (sic) βάλαμε τα μαγιό πηραμε τις καλοκαιρινές τσάντες και ξεχυθήκαμε στις θάλασσες.

Είχε όμως και τα καλά του το φετινό καλοκαίρι. Λόγωτης επετείου 10 χρόνων γάμου (ουάου – πάντα επίκαιρο) η Κρήτη μας αποκαλύφθηκε. Το ξέρω είναι απαράδεκτο που έπρεπε να φτάσω στα 35 για να πάω στην Κρήτη αλλά τι να κάνουμε. Μείναμε στα Χανιά για 3 μέρες μόνο αλλά ήταν αρκετό για να διώξουν το μέγα Πήλιο απο το θρόνο του. Να πω για το φαγητό; Τι κατσίκια τι ελιές, τι τυριά. Μπορώ να πω οτι με τσικουδιά και τηγανητές πατάτες με στάκα γινόσουν ο πιο ευτιχισμένος άνθρωπος στον κόσμο. Η φύση του νησιού ήταν κάτι το εξωπραγματικό για ότι έχω δει μέχρι τώρα. Στο μικρό φαράγγι για τη Θέρισσο σήκωνες ψηλά και το δίκταμο εφτανε μέχρι την κορυφή. Μαγικό !                   Έρωτας, ναι . Όταν θα γίνουμε γερόντια εκει θα αποσυρθούμε.

Και μετά μας ήρθε η μικρή και ήσυχη Φολέγανδρος. Μετα την ψυχολογική και σωματική πίεση η Αγκάλη ήταν το ιδανικότερο. Μπορεί το νησί να ήταν κατάξερο αλλά η παραλία της Αγκάλης με τα πράσινα πετραδάκια ήταν ότι έπρεπε. Δωμάτιο-παραλία ξυπόλυτοι. Ούτε τσάντες, ούτε πετσέτες ουτε τίποτα. Ήταν κι αυτά τα υπέροχα σουβλάκια της ξαδέλφης. Ένα σουβλατζίδικο στη χώρα που έχει τα καλύτερα σουβλάκια που έχουμε φάει οικογενειακώς ever. Πιστέψτε με, έχουμε φάει πολλά!!. Μη με ρωτήσετε πως τη λένε τη ξαδελφη. Δε γνωρίζω. Μόνο πως να πάω ξέρω.

Όλα τα ωραία όμως κάποια στιγμή τελειώνουν. Γυρίσαμε στη Θεσσαλονίκη, γυρίσαμε στις δουλιές μας. Επιστροφή στην καθημερινότητα. Ξέρω ακούγεται λίγο καταθλιπτικό αλλά δεν πειράζει. Έβαλα τα λάδια να τα καίει ο ήλιος, θα αρχίσουν και τα σχολεία σε λίγες μέρες και μεις είμαστε έτοιμοι για καινούργιες περιπέτειες ! Εσείς ;

fole2

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s